Tuesday, August 20, 2013

வரமா? சாபமா?


பெண்ணாக பிறப்பது

வரம்தான் எனயெண்ணி

மகிழ்வாய் வலம் வந்தால்

ஒருசில ஆண்கள்

நட்புத்தோல் போர்த்தி

ஆனந்தத்திற்கு கல்லறை

கட்டி சாபமாக

மாற்றிவிடுகிறீர்களே ஏன்?



அவளுக்கென்று மனமில்லையா?

அவள் மனதின் எண்ண

அலைகளை எப்போது

புரிந்துக்கொள்ள

பிரயத்தனமெடுப்பாய் நீ?



வாழ்வில் ஏதோ ஒரு

தருணத்தில் அமைதியற்று

ஆறுதல் தேடியலையும்

பெண்ணை நீ

புரிந்துக்கொள்ளாவிடினும்

பரவாயில்லை

புரிந்துக்கொண்டேன்,

உன் வாழ்வில் ஆறுதலாகவும்

துணையாகவுமிருப்பேன் -

நல்ல தோழனாக!

ஆனால் பதிலுக்கு என்

உணர்வுகளுக்கு

வடிக்காலாய்

நீயிரு என

கேட்காமலாவது இரு..

தோழன் என்ற

தோலைப் போர்த்திக்கொண்டு

திரியும் காமுகனாக

இருக்காதே....

Wednesday, February 13, 2013

அன்பு ரோஷனுக்காக...






உனக்கு பதினோரு வயசு உருவம்
இரண்டு வயசு மனசு..

பொய் தெரியாது...
ஆனால் ஏமாற்ற தெரியும்...
நீ ஏமாற்றும் பொழுதுகள்
எனை சிரிக்க வைக்கும்...

உன் மழலை பேச்சில்
எனை மறக்க வைத்தாய்...
நீ கூப்பிடும் தித்திக்காக
ஏங்கி நிற்கும் மனது...

உன் வீடு வந்த என்னை
என் வீடு செல்ல அனுமதிக்காத
உன் அன்பு பிடிக்கும்...

யாரோடும் அலைப்பேசியில்
பேசாத நீ என் குரல் கேட்டு
சிரிக்கும் சிரிப்பு பிடிக்கும்...

உன் மழலை குரலில் நீ
சொல்லும் ஹாய் தங்கம்
என் மனதை உருக்கும்...

உனக்கு பிடித்த உணவையும்
நீ எனக்கு ஊட்டும் பொழுது
என் மனது குழந்தையாக
மாறிடுமே...

போகாதே என வாய் திறந்து
சொல்ல தெரியாத நீ
என் கைப்பை ஒழித்து வைத்து
உன் விருப்பம் சொல்லும்
விதம் ரசிப்பேன்...

அதையும் மீறி நான்
கிளம்பிவிட்டால் நான் முன்னறைக்கு
வரும் முன் என் செருப்பினை
நீ ஒழித்து வைக்கும் பொழுதுகளில்
என் மனம் உருகி ஓடுமே...

நீ காட்டும் இந்த அன்புக்கு
நான் என்ன தர முடியும்
என் குட்டி தங்கமே..

போலியான அன்பு நிறைந்த
இந்த உலகில்
இது நான் வாழும் பூமி
என்றே அறியாத உன் அன்பு
பலக்கோடி பணம் தராத
நிம்மதி தரும்....

உன் வாழ்நாள் முழுதுமே
குழந்தையாகவே இருக்கும்படி
படைத்த இறைவனுக்கு
கோடி நன்றிகள்...

இந்த பாழாய் போன
சுயநலமிக்க உலகில்
ஏதும் உணராக் குழந்தையாகவே 
நீ இருப்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே 

உன் அன்புக்காகவே என்றும் 
உனக்காகவே இருப்பேன் 
என் வாழ்நாள் எல்லாம்....

ஐ லவ் யூ ரோஷன் தங்கம்... 






Monday, October 8, 2012

மீண்டெழுவேன்....





என்னுள் இரகசியமாய்
வைத்திருக்கும் உனக்கான
காத்திருப்பை 
நீ 
உணரும் 
நொடிப்பொழுதில்
மீண்டும் துளிர்ப்பேன்
புத்துணர்ச்சியோடு....

Thursday, October 4, 2012

சின்ன சின்ன சிதறல்கள்....

 
  தனிமை என்பதை நானறியேன்
உன் நினைவுகள் என்றுமே
துணையாகயிருப்பதால்...
  கசகசப்பான நெடுந்தூரப்பயணமும்
இனிமையாகிறது
உன் நினைவுகளின் துணையோடு...
  வெற்றி உனதா
இல்லை எனதா
வெற்றி யாருக்காகவும்
இருக்கட்டும்.... அது
நமதான வெற்றியாக
மாறிப்போனதை அறியாயோ
கண்மணியே....
  அனைவரும், அனைத்தும் இருந்தும்
என்னருகே நீ இல்லாத பொழுதுகள்
வெறுமையாகவே இருகிறதே என்னுயிரே...
  உன்னை வலைவீசீ தேடுகிறார்கள்
உனை சேர்ந்தவர்கள்..
அவர்களுக்கென்ன தெரியும்
நீ என்னுள்
மிக பத்திரமாயிருப்பது..
  உனக்கோ என்னைப்பற்றிய நினைவுகள்
உந்தனிமையில் மட்டுமே..
எனக்கு உன்னைப்பற்றிய நினைவுகளே
என்னை தனிமைப்படுத்துகிறதே...
  பிரிவுக்கூட பெரியதாய் தெரியவில்லை..
உன் மௌனம் மட்டுமே என்னை கொல்கிறது..
பிரிவின் காரணம் புரியாததால்...
  பிரிவு சிறியதாக தோன்றுகிறது
பெரிய உன் மௌனத்தின் முன்..

Tuesday, June 12, 2012

மறக்கமுடியா உன் இன்ப நினைவுகளோடு…


நான் விழிக்கும் அதிகாலைகளில்
என்னோடு நீயும் விழிப்பாய்
நான் சமைக்கும் பொழுதுகளில்
என்னோடு நீயும் சமைப்பாய்

நான் அலுவலகம் புறப்படும் அவசரத்திலேயிருக்க
நான் குளித்துவிட்டு வருமுன்
எனக்காக என்னுடை தேய்த்து வைப்பாய்
என்னுடைக்கேற்ற அலங்கார பொருட்கள்
என் மதிய உணவு, கைப்பை முதலெடுத்து வைப்பாய்

நீ பணிக்கு கிளம்பும் அவசரத்திலும்
என்னை பேருந்து நிலையத்தில் விட்டுவிட்டு
அதனால் தொடர்ந்த உன் அண்ணனின்
திட்டினை அலட்சியப்படுத்தினாய்

மதிய உணவு வேளையில் நீ பாசமாய்
எடுத்து வைத்த வெஜிடபிள் சாலட்டையும்
புதுவிதமாய் செய்த கோவக்காய் வறுவலையும்
நான் சாப்பிட்டேனா என்றறிய அழைப்பாய்

மாலையில் அலுவலகம் விட்டு வரும்பொழுது
பேருந்து நிறுத்தத்தில் எனக்காக காத்திருந்து
வீட்டிற்கு போவதற்குள் எனக்கு பசிக்குமென்று
எனக்கு பிடித்த பழச்சாறு வாங்கி தந்தாய்

இரவு உண‌வு என்னோடு சமைத்து
துணிம‌ணிக‌ள் துவைத்து உல‌ர்த்த‌ உதவினாய்
இர‌வு தூங்கும் முன் பணிச்சுமையால்
க‌ளைத்திருந்த‌ என‌க்கு தலைக்கோதி
கால் பிடித்து, தைலம் தேய்த்து உன்
க‌ர‌த்தில், உன் அணைப்பில் தூங்க வைப்பாய்

என்னை ஒரு குழந்தையாக பாவித்து
என‌க்கு தாயாக நீ இருப்பாய்
இவைய‌ணைத்தும் நான் கேட்காமலே
எனக்கு நீ தந்தாயன்று….
ஆனால் நான் மன்றாடி கேட்டும்
என்னை மறக்க துணிந்தாயின்று…

என் மேல் உன் அண்ண‌ன் சொன்ன
அவ‌தூறுகளை நூறு சதவிகிதம் அவதூறெனத்தெரிந்தும்
எப்படி வெறுக்கமுடிந்ததுன்னாலென்னை?
மறக்கமுடியா உன் இன்ப நினைவுகளோடு…

மாறிப்போச்சு எம்மனசு...




சில வருடங்களுக்கு முன் எழுதியது... இவ்வளவு நாட்களாக Draftல் கிடந்தது... வழக்கமானதாக இல்லாமல் ஒரு வித்தியாசமான முயற்சி....

அஞ்சாறு மாசமுன்னே
நீயாரு நானறியேன்
பொழுதெல்லாம் ஆபிசில்
கம்ப்யூட்டர் முன்னயிருந்து
வேகமாப்போர உலகத்துல
நானுஞ்சேர்ந்து
சோர்ந்து நான் போக‌யிலே..

தெம்மாங்கு பாடிக்கிட்டே
எந்த‌ம்பி எனைப்பார்த்து
மின்க‌டுதாசி வ‌ழியாவ‌ந்த‌
சேக்காளி இவ‌னென‌க்கு
ம‌ன‌சுங்கூட‌ சுத்த‌மிவ‌னுக்கு
என‌ச்சொல்லி உன்னையுந்தான்
என‌க்க‌றிமுக‌ம் செஞ்சுவ‌ச்சான்..

தனிமரமா நீயுந்தான்
கால‌நேர‌ம்
பார்க்காம‌ அப்ப‌னாத்தா
ம‌ன‌ங்குளிர‌ உம்பொறுப்பை
நீ நினைச்சு தூர‌தேச‌த்துல‌
வேலைசெஞ்ச‌...

உந்த‌னிமை நான்போக்க‌
எண்ணி என்னையுந்தான்
உன‌க்க‌ளிச்சேன் மின்க‌டுதாசி
மின்னரட்டை வ‌ழியாவே...

க‌ஷ்ட‌ம் நித்த‌ம் பார்த்த‌
ம‌னசு உம்பேச்சில்
குளிர்ந்தும்தான் போச்சு ராசா
என்னுசுரு இருக்கும்வ‌ரை
உன்னுசுராயிருக்க‌ துடிச்சுத‌ய்யா
இந்த‌ பாழாப்போன‌ ம‌னசு

எங்க‌ஷ்ட‌ம் நாஞ்சொல்ல‌
உங்க‌ஷ்ட‌ம் நீயுஞ்சொல்ல‌
உன்னாசையெல்லாம் நான‌றிய‌
உன்னையுந்தான் நேருல‌ப்பார்க்க‌
இந்த‌ம‌ன‌சு த‌விச்சுத‌ய்யா..

வ‌ந்த‌தொருநாளு உன்னாத்தா
உனைப்பார்க்க ஆசையிலதான்
உனையழைச்சா
பற‌ந்து வந்த உனைப்பார்க்க‌‌
நான்ப்பார்க்க‌ ஓடிவ‌ந்தேன்

நீப்பார்த்த மொத‌ப்பார்வை
எம்ம‌ன‌சு தாங்க‌ல‌ய்யா
எத்த‌னைதான் பேசி சிரிச்சிருந்தாலும்
உம்பார்வை என்வாய‌
ஊசி வச்சு த‌ச்சிருச்சு

நீப்பார்த்துர‌சிக்க‌ நானும்
உடுத்திவ‌ந்த‌ சேலையைத்தான்
நித்த‌ம் கையிலெடுத்தா
உந்நெனைப்புலதான்
க‌ரைஞ்சுபோது எம்ம‌ன‌சு..


காத்திருப்பின் எல்லை...





உனக்கான காத்திருப்புகள்

எந்த ஒரு எல்லைகளுமேயற்றிருந்தன...

நீ மீண்டும் என்னோடிணையும்

நாளுக்காய் நித்தமும் தேடலுடனேயிருந்தேன்..


நாட்கள் கடந்து மாதங்கள் கடந்தன

இந்நாட்களில் எனக்கிருந்த வலிகள்

என் தலையணை மட்டுமே அறியும்

என்னுள்ளிருந்து வந்த கதறல்கள்

என்னை இன்னுமதிகமாய் சோர்வாக்கியது...


எனது வலிகளுக்கு காரணமறியா

என் சொந்தங்கள் மருந்திடுவதாயெண்ணி

என் காத்திருப்புகளுக்கு எல்லையமைத்தனர்

ஆம் இதோ இன்று மீண்டுமொரு பயணம்

என் சொந்தங்களுக்காய்...........


ஆம் உனக்கான காத்திருப்பை விடுத்து

மருந்திட எத்தனித்த ஜீவனுங்களுக்காக

வலிமறைத்து எல்லைத்தாண்டி

செல்கிறேன் என்றாவதொருநாள்

என்னன்பு உனக்கு புரியுமென்ற நம்பிக்கையுடன்....